Archive

Archive for the ‘Ελεύθερη Έκφραση (Δεν εκπροσωπεί τη Λαϊκή Συνέλευση)!’ Category

Ο Johnny Depp στην Ελλάδα σε γυρίσματα ταινίας !

Απρίλιος 17, 2017 Σχολιάστε

Ο γνωστός αστέρας του Χόλυγουντ βρέθηκε τις προηγούμενες ημέρες στην χώρα μας όπου είχε μια έκτακτη συμμετοχή σε  μία ταινία που είναι διεθνής παραγωγή και τα γυρίσματα της οποίας γίνονται αυτές τις μέρες στην χώρα μας .

Συγκεκριμένα το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής , ο πασίγνωστος ηθοποιός ήταν στα διόδια της Ελευσίνας όπου συμμετείχε σε ταινία με θέμα την αναβίωση του φασισμού που γυρίστηκε με την συμμετοχή εκατοντάδων κομπάρσων που «υποδύονταν» τους οπαδούς του κόμματος της χρυσής αυγής αλλά και χιλιάδων άλλων «κομπάρσων» που «υποδύονταν» τους πολίτες που έφευγαν για τις διακοπές  του τριημέρου του Πάσχα  !

Σε ολιγόλεπτες δηλώσεις που έκανε κατ’ αποκλειστικότητα στο μπλόγκ μας , ο γοητευτικότατος ηθοποιός είπε απευθυνόμενος προς τους Έλληνες «πολίτες» :

« Κάνε αυτό που εσύ νομίζεις σωστό ,και μη δίνεις δεκάρα για το τι θα πουν οι άλλοι. Αυτό που κάνεις , το κάνεις για σένα »

 

Αγαπητοί αναγνώστες , πριν συνεχίσετε την ανάγνωση αυτού του άρθρου θα πρέπει να γνωρίζετε ότι πρόκειται για μια  δημοσίευση που έχει μία κάπως «ειδική σχέση με την αλήθεια». Θέλησα να σας τραβήξω την προσοχή και να σας γνωστοποιήσω κάποια πράγματα που είναι εντελώς αληθινά !

Όχι λοιπόν δεν ήταν ταινία ! Τα μέλη και οι οπαδοί της χρυσής αυγής όντως έκαναν παρέμβαση στα διόδια της Ελευσίνας και σε άλλα διόδια της χώρας μας διανέμοντας προπαγανδιστικό υλικό . Η είδηση αυτή έγινε γνωστή , μόλις την  Κυριακή του Πάσχα αργά το απόγευμα μιάς και κανένας από όσους πέρασαν από εκεί κατά την διάρκεια της παρέμβασης αυτής δεν σήκωσε το κινητό του για να γνωστοποιήσει – αν μη τι άλλο- το γεγονός στα social media ενώ αυτό ήταν σε εξέλιξη !

Αυτό το γεγονός που πέρασε στο «ντούκου» την Μ. Παρασκευή μου θύμισε ένα άλλο περιστατικό που είχε γίνει στο Παρίσι στις αρχές της δεκαετίας του ’80.

Ένα μεσημέρι , σε κεντρικότατο σταθμό του Μετρό της γαλλικής πρωτεύουσας , και ενώ η πλατφόρμα του σταθμού ήταν γεμάτη από κόσμο μιάς και μεταξύ 12:00 και 14:00 οι Γάλλοι εργαζόμενοι κάνουν το μεσημεριανό τους διάλειμμα για φαγητό , μια ομάδα νεαρών κύκλωσε και βίασε διαδοχικά μια κοπέλα !

Κανένας απολύτως από τους παρευρισκόμενους πολίτες δεν αντέδρασε ώστε να σταματήσει τον βιασμό και να βοηθήσει την κοπέλα !

Το γεγονός , έκανε τεράστια εντύπωση στο γαλλικό κοινό όταν έγινε γνωστό μέσω των ΜΜΕ . Την επόμενη ημέρα ,διάφοροι δημοσιογράφοι από εφημερίδες και κανάλια της τηλεόρασης πήγαν στον ίδιο σταθμό του Μετρό , αναζήτησαν τους συνήθεις «θαμώνες» ( αυτούς τους επιβάτες που καθημερινά χρησιμοποιούσαν αυτόν τον σταθμό σε αυτό το χρονικό διάστημα) και αφού βρήκαν πολλούς από αυτούς τους έθεσαν το εξής ερώτημα : « Εσύ αντιλήφθηκες τον ομαδικό βιασμό της κοπέλας που έγινε εχθές εδώ ? και αν ναι γιατί δεν έκανες τίποτα για να το αποτρέψεις ? Γιατί δεν έκανες τίποτα για να το σταματήσεις ? »

Αφού σημειώσω ότι εκείνα τα χρόνια η παρουσία της αστυνομίας στις πλατφόρμες του Μετρό δεν ήταν και τόσο συχνή ,όπως είναι σήμερα λόγω του Καθεστώτος Έκτακτης Ανάγκης ( βλέπε «Στρατιωτικός Νόμος» ) θα σας πω τι απάντησαν στην παραπάνω ερώτηση οι περισσότεροι «πολίτες» που ερωτήθηκαν .

Η απάντησή τους ήταν : « Ναι κάτι αντιλήφθηκα αλλά δεν έκανα τίποτα για να παρέμβω γιατί νόμιζα ότι γύριζαν ταινία ! »

Πριν λοιπόν ξυπνήσουμε μια μέρα και δούμε την Σβάστικα ( ή όποιο υποκατάστατό της ) να κυματίζει στην Ακρόπολη και κυρίως για να μην αντιμετωπίσουμε ως κοινωνία ένα τέτοιο πιθανόν γεγονός ως ένα «γύρισμα ταινίας» σκέφτηκα , αγαπητέ αναγνώστη να σου κοινοποιήσω το γεγονός και να σε καλέσω να αναλάβεις τις ευθύνες σχετικά με αυτό , αν βέβαια θέλεις να θεωρείς τον εαυτό σου πολίτη και όχι ιδιώτη ( που αποτελούσε βρισιά για τους αρχαίους μας προγόνους) αν δεν θεωρείς δηλαδή τον εαυτό σου ΠΑΡΤΗ-ώτη και δεν ιδιωτεύεις αδιαφορώντας  για τα πολιτικό-κοινωνικά φαινόμενα που συμβαίνουν γύρω σου .

 

Καταρχήν και κατ’ αρχάς , και επειδή διάφοροι έκαναν διάφορα σχόλια περί «νομιμότητας» … θα υπενθυμίσω ότι όταν οι νομιμότατοι Φαρισαίοι ζητούσαν την σταύρωση του Ιησού από τον επίσης νομιμότατο Πιλάτο , ο Ρωμαίος Διοικητής  τους είπε το γνωστό σε όλους μας πιά « νίπτω τα χείρας μου από το αίμα αυτού του αθώου » και οι Φαρισαίοι μαζί με το πλήθος του απάντησαν « ναι το αίμα του στα κεφάλια μας και στα κεφάλια των παιδιών μας» !

Εσύ λοιπόν , που πέρασες με κάποιο Ι.Χ ή με λεωφορείο όταν έκαναν την προπαγάνδα τους οι οπαδοί του κόμματος που ΕΧΕΙ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ γιατί δεν αντέδρασες ?

Μήπως νόμισες και εσύ ότι «γύριζαν ταινία» ?

Μήπως δεν είσαι σχεδόν συνέχεια συνδεδεμένος από το κινητό σου στο ίντερνετ ώστε να μπορέσεις να ενημερώσεις για το θέμα ?

Μήπως νομίζεις ότι η δολοφονία ενός αθώου νέου όπως εκείνη του Παύλου Φύσσα δεν έχει καμία σχέση με την δολοφονία Εκείνου του οποίου την Ανάσταση πήγαινες να γιορτάσεις ?

Μήπως τέλος νομίζεις ότι είναι δικαίωμά σου το «να μην σε αφορά το όλο θέμα» ?

Άσε λοιπόν το τι λέω εγώ και αναρωτήσου αν είναι σωστό αυτό που λέει ο αγαπημένος σου ο Τζόννυ Ντέπ : « Κάνε αυτό που εσύ νομίζεις σωστό και μη δίνεις δεκάρα για το τι θα πουν οι άλλοι. Αυτό που κάνεις , το κάνεις για σένα » .

Αν αυτό είναι σωστό και έχει δίκιο ο Τζόννυ , ε τότε είναι σωστό και γι’ αυτά που ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ !

Ή όχι ???

ΕΚΤΑΚΤΟ : » Ένταλμα σύλληψης του ΣΔΟΕ κατά του Λεωνίδα Μπόμπολα για εκτεταμένη φοροδιαφυγή !» * Αφέθηκε ελεύθερος αφού πλήρωσε 1,8 εκατ. ευρώ ! * (απο tvxs.gr / Παν. Σπυρόπουλου, Κατ. Κατή)

Απρίλιος 22, 2015 Σχολιάστε

NEW UPDATE  :

Ελεύθερος ο Λεωνίδας Μπόμπολας – Πλήρωσε στο ταμείο 1,8 εκατ. ευρώ
Μετά και τις εξηγήσεις του ενώπιον του οικονομικού εισαγγελέα, ο επιχειρηματίας και διευθύνων σύμβουλος του εταιρικού ομίλου Ελλάκτωρ Α.Ε. Λεωνίδας Μπόμπολας αφέθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης ελεύθερος αφού κατέβαλε ποσό ύψους 1,8 εκατ. ευρώ, ενώ έλαβε μικρή χρονική προθεσμία προκειμένου να καταβάλει και τα υπόλοιπα χρήματα (2,2 εκατ. ευρώ).

Ο ίδιος παρουσιάστηκε αυτοβούλως σήμερα στη ΓΑΔΑ, οπότε και συνελήφθη αφού σε βάρος του εκκρεμούν κατηγορίες για φοροδιαφυγή και νομιμοποίηση από παράνομες δραστηριότητες (ξέπλυμα βρώμικου χρήματος), ενώ στη συνέχεια οδηγήθηκε στην Εισαγγελία. Σημειώνεται πως για τα αδικήματα αυτά διώκεται σε βαθμό κακουργήματος, με το όνομά του να συμπεριλαμβάνεται στη λίστα Λαγκάρντ.

Το ένταλμα εκδόθηκε χθες Τρίτη κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας, καθώς ο επιχειρηματίας έπρεπε να καταθέσει στο Κέντρο Ελέγχου Φορολογουμένων Μεγάλου Πλούτου (ΚΕΦΟΜΕΠ) το ποσό των 4 εκατ. ευρώ για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, το οποίο αρνήθηκε να πληρώσει.

ΠΗΓΕΣ / ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ :

http://cyprusnews.eu/tvxs-ellada/3155995-%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%8D%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%BF-%CE%BB%CE%B5%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82-%CE%BC%CF%80%CF%8C%CE%BC%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CF%82-%CF%80%CE%BB%CE%AE%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B5-1-8-%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CF%84-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E.html

tvxs. gr

**********************************************************

Οικονομια
Κύκλοι Λ. Μπόμπολα: «Γιατί αυτόφωρο; Η προθεσμία έληγε στις 30 Απριλίου»

Ένταλμα σύλληψης του ΣΔΟΕ κατά του Λεωνίδα Μπόμπολα για εκτεταμένη φοροδιαφυγή. Το όνομά του βρισκόταν στη λίστα Λαγκάρντ.

των Παναγιώτη Σπυρόπουλου, Κατερίνας Κατή 22 Απρ. 15 (11:10) | upd: 22 Απρ. 15 (13:18

Ενταλμα σύλληψης του ΣΔΟΕ κατά του Λεωνίδα Μπόμπολα για εκτεταμένη φοροδιαφυγή. Το όνομά του βρισκόταν στη Λίστα Λαγκάρντ και η υπόθεση αφορά 2 εκατομμύρια ευρώ στη λίστα που δεν διευθέτησε.

Το όνομα του Λεωνίδα Μπόμπολα βρισκόταν στην Λίστα Λαγκάρντ και ο φόρος που του αναλογεί είναι 1.964.000 ευρώ. Κλήθηκε από το ΚΕΦΟΜΕΠ (Κέντρο Ελέγχου Φορολογουμένων Μεγάλου Πλούτου) να καταβάλει τον φόρο. Αρνήθηκε να το πράξει.

Το ΚΕΦΟΜΕΠ συνέταξε μηνυτήρια αναφορά σε βάρος του που εστάλη στην οικονομική εισαγγελία. Ο οικονομικός εισαγγελέας, κύριος Αθανασίου παρήγγειλε χθες το απόγευμα, στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών την άσκηση δίωξης σε βάρος του για φοροδιαφυγή και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και την άσκηση της αυτόφωρης διαδικασίας σε βάρος του, δηλαδή τη σύλληψη.

Σήμερα το πρωί, ο κ. Λεωνίδας Μπόμπολας πήγε μόνος του και παρουσιάστηκε στην διεύθυνση οικονομικής αστυνομίας της ΓΑΔΑ όπου και ενεργοποιήθηκε η εισαγγελική παραγγελίας και οδηγήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών που είχε αρχικά ασκήσει τη δίωξη. Βρίσκεται στο γραφείο του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Πρωτοδικών στην Αθήνα.

Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, ο κ. Μπόμπολας εμφανίστηκε συνοδευόμενος από τον δικηγόρο του κ. Δημητρακόπουλο και φέρεται να είπε: «ενημερώθηκα ότι υπάρχει προκαταρκτική εξέταση σε βάρος μου, είμαι στη διάθεση της Δικαιοσύνης, προχωρήστε στην προβλεπόμενη διαδικασία».

Κύκλοι του επιχειρηματία έλεγαν πως του προκαλείται μεγάλη εντύπωση από το ότι διατάχθηκε προκαταρκτική έρευνα, παρά το γεγονός ότι στις 30 Απριλίου έληγε η προθεσμία που του είχε κοινοποιήσει η Εφορία για διακανονισμό των καταλογιζόμενων οφειλών του.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο γνωστός επιχειρηματίας προτίθεται να καταβάλει τον φόρο.

ΠΗΓΗ / ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ :

http://www.thetoc.gr/oikonomia/article/entalma-sullipsis-tou-sdoe-kata-tou-lewnida-mpompola

Κατάληψη Πρυτανείας 10/04/2015 : Eκδήλωση για το dna σήμερα στις 18.00 !

Απρίλιος 10, 2015 Σχολιάστε

Εκδήλωση για το dna

από Κατάληψη Πρυτανείας 10/04/2015 1:12 πμ.,

Summary

Παρασκευη 10 Απριλιου στις 18.00 εκδηλωση στην κατειλημμενη πρυτανεια με θεμα:

Η αμφισβητούμενη χρηση του γενετικού υλικού από την αστυνομία ως αδιαμφισβήτητο αποδεικτικό στοιχείο.

Το μονοπώλιο της αλήθειας μέσα από τη στρεβλή χρήση του DNA στα εργαστήρια της ΕΛΑΣ.

Οι τράπεζες DNA, η υφαρπαγή του απο αγωνιζομενους ανθρώπους, τα βασανιστήρια για τη βίαιη λήψη DNA και οι γενικευμένες βάσεις δεδομένων της αστυνομίας.

Παρέμβαση κρατουμένου και προβολή ντοκυμαντέρ.

Θα ακολουθήσει συνέλευση, ενδεικτική ώρα 21:00.

Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι τη δικαίωση των απεργών πείνας.

 ΠΗΓΗ/ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ :

https://athens.indymedia.org/post/1542775/

Νέα Σμύρνη : Έβαλαν 5.000 πρόστιμο σε άνεργη που πούλαγε κουλούρια!

Μαρτίου 24, 2015 Σχολιάστε

Ν. Σμύρνη: 5.000 πρόστιμο σε άνεργη που πούλαγε κουλούρια!

Πέντε χρόνια άνεργη. Τα χρόνια του μνημονίου. Πουλούσε κουλούρια στην πλατεία της Νέας Σμύρνης. Με προβλήματα υγείας. Τόσο η ίδια όσο και η υπερήλικη μητέρα της. Πέντε τα χρόνια της ανεργίας, 5.000 το πρόστιμο. 1000 ευρώ για κάθε χρόνο. Πού θα τα βρει κύριοι της κυβέρνησης, της αστυνομίας, του Δήμου, κύριε Πανούση, κύριε Τζουλάκη;

Οι εκπρόσωποι του μνημονίου στο Δήμο της Νέας Σμύρνης, κάνουν τα στραβά μάτια στις παρανομίες της πολιτικής τους πελατείας και στοχοποιούν τους βιοπαλαιστές.

Η φτώχεια στοχοποιείται. Και στοχοποιείται προκλητικά και διπλά, αφού υποχρεώνεται και αυτός που θα αγόραζε το κουλούρι να ψωνίσει από τα κυριλέ μαγαζιά της πλατείας. Αυτά που δεν αφήνουν τετραγωνικό εκατοστό του δημόσιου χώρου ακάλυπτο από τραπεζοκαθίσματα. Που σε ορισμένες περιπτώσεις, για να περπατήσεις στο πεζοδρόμιο πρέπει να περάσεις μέσα από μαγαζιά!

Έχουνε ξεφύγει… Οργή και αγανάκτηση στη Νέα Σμύρνη, όπου η άνεργη μικροπωλήτρια είναι γνωστή και ιδιαίτερα αγαπητή.

Χαρακτηριστικό είναι το κείμενο του δημοτικού συμβούλου της Αριστερής Παρέμβασης ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΑΝΑΠΟΔΑ, Γιώργου Αφεντουλίδη:

» 5000 ευρώ πρόστιμο, στην κυρία που πουλά κουλούρια στην πλατεία, διότι δεν συνεμορφώθην με τας υποδείξεις. Μετά από 5 χρόνια ανεργίας και με μητέρα υπερήλικα κατάκοιτη, μόνες τους, η κυρία κατάφερε να φτιάξει ένα καρότσι και να πουλάει κουλούρια στην πλατεία. 5000 ευρώ πρόστιμο επειδή δεν έχει άδεια.

Το Δημοτικό Συμβούλιο προ 6μήνου αρνήθηκε να της δώσει άδεια και κατά πλειοψηφία στήριξε την άποψη να μην δίνονται άδειες σε μικροπωλητές. Η πλειοψηφία του ΔΣ με Δήμαρχο Τζουλάκη και αντιδήμαρχο Κονιδάρη, θεωρεί πως έχει τόσο τακτοποιημένη την πανέμορφη πλατεία μας, που είναι μίασμα να την πατούν άνθρωποι της δουλειάς. Έτσι συνέβαλαν τα μέγιστα ώστε η κυρία κουλουρτζού να μείνει απροστάτευτη απέναντι στο Νόμο, και το τόσο φιλολαϊκό σώμα της αστυνομίας να της ρίξει (όπως μάθαμε με μεγάλη χαρά και βία) αυτό το πρόστιμο της ντροπής για τη Νέα Σμύρνη μας.

Σήμερα τραβήξαμε φωτό από την πλατεία.

Το μήνυμα είναι σαφές. »

Αφεντουλίδης Γιώργος, δημοτικός σύμβουλος με την ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΑΝΑΠΟΔΑ

ΠΗΓΗ / ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ :

http://www.pandiera.gr/%CE%BD-%CF%83%CE%BC%CF%8D%CF%81%CE%BD%CE%B7-5-000-%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%BF-%CF%83%CE%B5-%CE%AC%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B1/

1431 AM : Εκπομπή για τους Ρομά ! Δευτέρα 13/10/14 στις 17:00 στο Ελεύθερο Κοινωνικό Ραδιόφωνο !

Οκτώβριος 13, 2014 Σχολιάστε

ΕΚΠΟΜΠΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΡΟΜΑ !

από ΑΝΤΙΔΟΤΟ-1431ΑΜ Οκτ. 12, 2014, 10:22 μμ.,

Αντιπληροφόρηση Μετανάστες/τριες – Πρόσφυγες – Μειονότητες
ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΙΣ 17:00 ΣΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ 1431ΑΜ

Oι Ρομά είναι ένας λαός κυνηγημένος εδώ και αιώνες επειδή αρνείται πεισματικά να ενταχθεί στα κυρίαρχα πολιτισμικά πρότυπα της κάθε εποχής. Χωρίς πατρίδα, σημαίες και σύμβολα η επιβίωση τους μέχρι σήμερα έχει περάσει από χίλια κύματα. Γκετοποιημένη σε φτωχογειτονιές και στους καταυλισμούς γνωρίζουν τον κοινωνικό αποκλεισμό, την απομόνωση και το ρατσισμό από πρώτο χέρι. Συχνά δέχονται τις επιθέσεις του κράτους και της κοινωνίας ενώ τα πογκρόμ και οι απελάσεις δεν ανήκουν στο μακρινό παρελθόν αλλά είναι μια σύγχρονη πραγματικότητα. Άγνωστα θύματα του ολοκαυτώματος στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για τους Ρομά δεν υπάρχει θέση στην ιστορία.

Η καθημερινή ζωή αυτών των ανθρώπων, οι διώξεις εις βάρος τους, αλλά και η προσπάθεια για μια στενότερη σύνδεση με το Ριζοσπαστικό Κίνημα θα είναι τα θέματα προς συζήτηση στην εκπομπή ΑΝΤΙΔΟΤΟ με μέλη της κοινοτητάς τους, υπό τους ήχους τσιγγάνικης μουσικής.

ΠΗΓΕΣ / ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ :

https://athens.indymedia.org/post/1532791/

Αυτόνομη Oμάδα ΑΝΤΙΔΟΤΟ

Ε-Mail: anti_doto@espiv.net

Blog: https://antidoto.espivblogs.net/

Πόσο πιθανός είναι ένας νέος πόλεμος στην Κεντρική Ευρώπη ? : » Πόλεμοι με άρωμα φυσικού αερίου!» του Σεργκέι Γκλαζίεφ

Αύγουστος 19, 2014 Σχολιάστε

Πρωτότυπος τίτλος άρθρου  : Πόλεμοι με άρωμα φυσικού αερίου

Ο τίτλος του βιβλίου του Σεργκέι Γκλαζίεφ :«Οι ΗΠΑ στρατιωτικοποιούν την Ουκρανία για να εισβάλουν στη Ρωσία»

Ρώσος οικονομολόγος τονίζει σε βιβλίο του ότι «οι ΗΠΑ στρατιωτικοποιούν την Ουκρανία για να εισβάλουν στη Ρωσία».

«Η ιστορία έχει δείξει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επωφεληθεί πολιτικά και οικονομικά από τους πολέμους στην Ευρώπη. Η τεράστια εκροή κεφαλαίων από την Ευρώπη μετά τον Πρώτο και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έδωσε στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δυνατότητα να εδραιωθούν ως υπερδύναμη… Σήμερα, η Αμερική είναι αντιμέτωπη με μια βαθιά οικονομική ύφεση και προσπαθεί να βυθίσει την Ευρώπη σε έναν άλλο πόλεμο για την επίτευξη του ίδιου στόχου». Την άποψη αυτή διατυπώνει ο Ρώσος οικονομολόγος Σεργκέι Γκλαζίεφ στο βιβλίο του με τίτλο «Οι ΗΠΑ στρατιωτικοποιούν την Ουκρανία για να εισβάλουν στη Ρωσία». Ο τίτλος του βιβλίου μπορεί να φαντάζει υπερβολικός αλλά σίγουρα όχι οι απόψεις που παραθέτει.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν χαράξει από τις αρχές του 21ου αιώνα τη στρατηγική τους για το νέο Ανατολικό Ζήτημα, που έχει να κάνει με τον πλήρη έλεγχο των ενεργειακών πηγών της Μέσης Ανατολής και του Κόλπου, προκειμένου να διατηρήσουν ως ενεργειακούς ομήρους τους ανταγωνιστές τους – τη γερμανική Ευρώπη και την Κίνα. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται η επιχειρούμενη απομόνωση της Ρωσίας, ο εναγκαλισμός της Ουάσινγκτον με τον νέο φιλοαμερικανό ηγέτη του Ιράν, Χασάν Ροχανί, αλλά και οι πόλεμοι στη Συρία και τη Λιβύη. Οπως λέει ο Αμερικανός αναλυτής Κριστόφ Λίμαν στο περιοδικό Route, «το κλειδί για την κατανόηση της δυναμικής των συγκρούσεων που βλέπουμε σήμερα είναι η ανακάλυψη του μεγαλύτερου στον κόσμο –σε σχέση με τα γνωστά αποθέματα– ρεζερβουάρ φυσικού αερίου στον Περσικό Κόλπο στα χωρικά ύδατα του Κατάρ και του Ιράν, αλλά και οι νέες εκτιμήσεις από το 2007 ότι τα αποθέματα φυσικού αερίου στις ακτές της Συρίας και του Λιβάνου είναι κατά 70% περισσότερα από ό,τι είχε προβλεφθεί». Τι σημαίνει αυτό; Μετά την ολοκλήρωση του αγωγού PARS, από το Ιράν, μέσω του Ιράκ και της Συρίας στην ακτή της ανατολικής Μεσογείου, η Ευρωπαϊκή Ενωση σε συνδυασμό με το ρωσικό φυσικό αέριο θα μπορούσε να καλύπτει το 45% των ενεργειακών αναγκών της από τη Ρωσία και το Ιράν για τα επόμενα 100 με 120 χρόνια. Δηλαδή από μη ελεγχόμενες από τις ΗΠΑ χώρες, γεγονός που δεν θα την καθιστά όμηρο της Ουάσινγκτον. Και αυτή την εξέλιξη η Αμερική θέλει να την αποτρέψει.

Οι μισθοφόροι «τζιχαντιστές» και ο PARS

«Με το να γίνουν η Μόσχα και η Τεχεράνη πρωτογενείς προμηθευτές των κρίσιμων πόρων για την Ευρώπη, η Ρωσία και το Ιράν θα δυναμώσουν τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά, γεγονός που θα υπονομεύσει σημαντικά την επιρροή των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στην περιοχή, κυρίως του Κατάρ και του Ισραήλ. Αυτός είναι ο λόγος που οι αντίπαλοι του αγωγού PARS προσπαθούν να σαμποτάρουν το έργο υποθάλποντας τον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία». Σε αυτό τον «σύγχρονο πόλεμο» για την ενέργεια, η Ουάσινγκτον δεν διστάζει να στηρίζει λιγότερο ή περισσότερο απροκάλυπτα πολιτοφυλακές νεοναζί στην Ουκρανία ή ισλαμιστές εξτρεμιστές στη Συρία και το Ιράκ. Τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2012 περίπου 20.000 μισθοφόροι που είχαν προσληφθεί και εκπαιδευτεί στη Λιβύη μεταφέρθηκαν στην ιορδανική μεθοριακή πόλη Αλ Μάφρακ και ξεκίνησαν δύο μαζικές εκστρατείες με στόχο την κατάληψη της πόλη του Χαλεπίου στη Συρία. Και οι δύο εκστρατείες απέτυχαν και η λεγόμενη «Λιβυκή Ταξιαρχία» κυριολεκτικά αφανίστηκε από τον συριακό στρατό. Μετά από αυτή την καθοριστική ήττα η Σαουδική Αραβία ξεκίνησε μια τεράστια εκστρατεία για την πρόσληψη νέων «τζιχαντιστών» μισθοφόρων, τους οποίους βλέπουμε τώρα να προελαύνουν στο Ιράκ.

Αυτό που η κυβέρνηση Ομπάμα ήλπιζε να επιτύχει στη Συρία με την υποστήριξη των λεγόμενων «μετριοπαθών» ισλαμιστών μαχητών ήταν να ανατρέψει το καθεστώς του Μπασάρ αλ Ασαντ, να τον αντικαταστήσει με έναν πολιτικό-μαριονέτα και να αποτρέψει την κατασκευή του κρίσιμου αγωγού από το Ιράν μέσω του Ιράκ προς τη Συρία».

Ο Αμερικανός αναλυτής λέει μάλιστα ότι για τον λόγο αυτό «το 2007, το Κατάρ χορήγησε βοήθεια ύψους 10 δισ. δολαρίων στην Τουρκία για την προετοιμασία της επιχείρησης ανατροπής του Ασαντ». Πρόσφατα μάλιστα ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας, Ρολάν Ντιμά, αποκάλυψε ότι από το 2009 η Βρετανία άρχισε να σχεδιάζει την ανατροπή του συριακού καθεστώτος με τη βοήθεια των ισλαμιστών μισθοφόρων. «Ημουν στην Αγγλία δύο χρόνια πριν από την έναρξη του εμφύλιου πολέμου στη Συρία. Συναντήθηκα με Βρετανούς αξιωματούχους, οι οποίοι μου αποκάλυψαν ότι ετοίμαζαν κάτι στη Συρία. Η Βρετανία προετοίμαζε ενόπλους να εισβάλουν στη Συρία» είπε ο Ντιμά στη γαλλική τηλεόραση.

Μυστικές επιχειρήσεις

Ο γνωστός Αμερικανός δημοσιογράφος Σέιμουρ Χερς έγραψε επίσης στο «New Yorker», επικαλούμενος απόρρητα έγγραφα, ότι υπό την κυβέρνηση Μπους, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν «λάβει μέρος σε μυστικές επιχειρήσεις με στόχο το Ιράν και τη Συρία. Στο πλαίσιο αυτό ήταν και η οικονομική και υλικοτεχνική ενίσχυση από τη Σαουδική Αραβία σουνιτικών εξτρεμιστικών ομάδων», ακόμη και εχθρικών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και «φιλικών προς την Αλ Κάιντα, για να αποδυναμώσουν την κυβέρνηση του Σύρου Μπασάρ αλ Ασαντ».

Ο πρώην ανώτατος διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, Ουέσλι Κλαρκ, αποκάλυψε μάλιστα ότι έπεσε στα χέρια του σημείωμα του Αμερικανού υπουργού Αμυνας μόλις λίγες εβδομάδες μετά την τρομοκρατική επίθεση στην Αμερική το 2001, στο οποίο αναφερόταν ότι στα σχέδια της Αμερικής ήταν τότε η ανατροπή των κυβερνήσεων επτά χωρών στα επόμενα πέντε χρόνια: ξεκινώντας από το Ιράκ, ακολουθούσαν η Συρία, ο Λίβανος, η Λιβύη, η Σομαλία, το Σουδάν και το Ιράν. «Αυτή η στρατηγική είχε στόχο τον έλεγχο των τεράστιων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου της περιοχής» λέει ο Ουέσλι Κλαρκ.

Οπως λέει ο Λίμαν, «οι Ηνωμένες Πολιτείες απέτυχαν να ελέγξουν τη Συρία και αυτό οδήγησε στην εντατικοποίηση των προσπαθειών τους για τον έλεγχο της Ουκρανίας».

Πόλεμος στην Κεντρική Ευρώπη

Υπήρχαν σίγουρα και άλλοι παράγοντες που ώθησαν τις ΗΠΑ προς μια σύγκρουση με τη Μόσχα στην Ουκρανία, αλλά η κινητήρια δύναμη ήταν ότι η Ουάσινγκτον θέλει με κάθε μέσο να ματαιώσει την περαιτέρω οικονομική ολοκλήρωση μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας. Ο Λίμαν αναφέρει ότι είχε «μια συνομιλία με έναν ναύαρχο από μια βορειοευρωπαϊκή χώρα, που ήταν ανώτερος αξιωματούχος του ΝΑΤΟ, ο οποίος του αποσαφήνισε» την αμερικανική εξωτερική πολιτική: «Αμερικανοί συνεργάτες μου στο Πεντάγωνο μου είπαν κατηγορηματικά ότι οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα επιτρέψουν να αναπτυχθούν οι ρωσο-ευρωπαϊκές σχέσεις σε τέτοιο βαθμό που να αμφισβητήσουν την πολιτική, οικονομική και στρατιωτική υπεροχή και ηγεμονία των Ηνωμένων Πολιτειών στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Μια τέτοια εξέλιξη πρέπει να αποφευχθεί με κάθε απαραίτητο μέσο, εάν είναι απαραίτητο ακόμη και με πόλεμο στην κεντρική Ευρώπη».

Ο Πολ Γούλφοβιτς, πρώην υπουργός Αμυνας του Μπους, το έχει πει καθαρά: «Πρώτος στόχος μας είναι να αποτρέψουμε την επανεμφάνιση ενός νέου αντιπάλου, είτε στο έδαφος της πρώην Σοβιετικής Ενωσης ή αλλού, που θα συνιστούσε απειλή για τις ΗΠΑ. Αυτό είναι ένα κυρίαρχο ζήτημα που θα απασχολεί τη νέα περιφερειακή στρατηγική άμυνας. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αποτρέψουμε οποιαδήποτε εχθρική δύναμη να κυριαρχήσει σε μια περιοχή οι πόροι της οποίας θα μπορούσαν να την καταστήσουν παγκόσμια δύναμη».

*********************************************************************************************

Σημείωση της Σύνταξης : Εμάς πάντως δεν μας φαίνεται υπερβολικός ο τίτλος ! Διαβάστε και το παρακάτω άρθρο και θα καταλάβετε το γιατί !

Henry Kissinger :Αν δεν μπορείτε να ακούσετε τα τύμπανα του πολέμου πρέπει να είστε κουφοί!(english- ελληνικά)

https://plateiamolaon.wordpress.com/2012/01/15/henry-kissinger-%CE%B1%CE%BD-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B5-%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%B5%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B1-%CF%84%CF%8D%CE%BC%CF%80/

ΠΗΓΗ / ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ :

https://athens.indymedia.org/post/1530010/

Gaza : «Sending our sons into battle: the failure of another Israeli generation» by diktiospartakos * «Ήταν δική μας υπευθυνότητα να εξασφαλίσουμε ότι τα παιδιά μας δε θα έπρεπε να πάνε να σκοτώσουν ή να σκοτωθούν τα ίδια. «

Αύγουστος 3, 2014 Σχολιάστε

Ήταν δική μας υπευθυνότητα να εξασφαλίσουμε ότι τα παιδιά μας δε θα έπρεπε να πάνε να σκοτώσουν ή να σκοτωθούν τα ίδια». «

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ ΣΤΗΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Sending our sons into battle: the failure of another Israeli generation
We can blame the Palestinians, the Arabs and the international community all we like, but it was our responsibility to make sure our children wouldn’t have to go off and kill or be killed.
By Anshel Pfeffer | Jul. 31, 2014 |
Israeli soldiers camouflage their faces at an army staging area the Gaza border, July 30, 2014. Photo by AFPText size Comments (6) Print Page Send to friend Share on Facebook Share on Twitter ShareRELATED TAGSGaza
Gaza war


IDFRELATED ARTICLES
LIVE UPDATES: Operation Protective Edge, day 24
By Haaretz | Aug. 1, 2014 | 1:19 AM | 9
Gaza hospitals struggle to cope with wounded
By Amira Hass | Jul. 31, 2014 | 8:19 PM | 2
Hamas, you’re bursting Israel’s bubble
By Ari Shavit | Jul. 31, 2014 | 4:19 PM | 5On Tuesday I drove down south with a veteran journalist, ostensibly to do some reporting. But for both of us this wasn’t just another assignment, we both felt the need to be close to our sons.
Like any road trip it was fun: cracking jokes, gossiping about colleagues, bluffing our way past checkpoints and following up on stories, but there was a sense of tension left unmentioned. Not between us, we got along like a house on fire, but a strange sensitivity affected us both, an undercurrent running beneath all our conversations, every meeting with soldiers who had just come out of the Gaza Strip or were waiting to go in. Without saying a word, we had both entered into the worst stage of our lives as Israelis – the days of endless worry and guilt.


If you grow up in Israel, you always remember your first fallen soldier. It may be someone you know, a relative, even a father or an older brother, maybe a former classmate. In my case, when I was 10, it was someone from the same school and the same youth movement, a guy the older kids remembered, who was killed in Lebanon. My first dead soldier, brought to life in memorial services, in photographs on the school’s memorial wall, in the alumni who spoke of him. He was the first one I could actually imagine, who was more than just a name, because he had lived in the same streets, dreamed in the same classrooms and sweated on the same basketball courts as I.
There are more of them as you grow up and are old enough to attend the funerals on Mount Herzl of boys you actually knew, who were a few years ahead of you in high school. And then, all of a sudden, you’re in the second phase of Israeli life and it’s you. You who is wearing the uniform, you who is ducking and weaving and hitchhiking home, exhausted, in your grimy uniform. And at the funerals – of soldiers killed in Lebanon, the West Bank and the Gaza Strip, but also in stupid army accidents, or who found their young lives too much to bear and turned their weapons on themselves. Someone you shared a desk or a tent with, someone whose service number is only a few digits higher or lower than your own.
For the next 20 years you have friends and acquaintances and colleagues on every front and in every unit, as conscripts, reservists and career officers. It’s your generation bearing the burden, and all of a sudden you’re 40 and the letter arrives thanking you for all those years of service. You start thinking about moving that old backpack with uniforms, belts and straps and keepsakes and making some space in the wardrobe but you don’t. Someone else may need it.


Nothing prepares you for that moment when the next war or major operation comes around and you’re a parent. Sure, you’ve been a parent for nearly two decades, but in modern Hebrew there’s an edge to the word, horim, when it refers to the parents of soldiers, which increases in resonance when it’s the parents of wounded soldiers and reaches a crescendo when it becomes horim shakulim – the bereaved parents of fallen soldiers. And it’s not just the never-ending terror of that knock on the door and the officers standing there with the message of Job, it’s the realization of a deep and terrible responsibility fallen now to your son or daughter, and the children of your friends, to wage war, to kill on your behalf. It doesn’t whether they are among those doing the actual fighting, in the line of fire, your child, vulnerable, out there on the battlefield, ready to look at another human being, to pull a trigger and take a life instead of losing their own, or whether they are among those who are supplying the troops, repairing their weapons and providing them with the information they need about targets. Your flesh and blood is now in the business of killing. And you can feel fear, pride and protectiveness, but you also know you have failed as a parent. You’re a member of yet another generation of Israelis who hasn’t managed to deliver to the next a nation at peace with its neighbors.
If you were born or lived a significant period of time abroad and have a second passport, you also realize that it’s too late to run away and act upon that most basic of parental instincts, to keep your child as far away as possible from danger.
A British colleague who is currently doing outstanding work reporting from inside Gaza said to me a few weeks ago that he is the first male in his family since before World War I not to put on a uniform and go off to war. Perhaps that is partly why he’s had such an incredible career covering wars as a civilian. I told him I was the first member of my family ever to bear arms and serve as a combat soldier.
When I enlisted, I still had romantic notions of being part of this giant reversal of Jewish history – from 2,000 years of death and persecutions to the generation of redemption that could fight for survival instead of dying in some Belorussian pogrom and writing Yiden Nekuma (Yiddish for «Jews, Revenge») in my blood on the wall.
My grandfather, a Holocaust survivor who never lived in Israel, ruined it for me when, on his first visit after I became a soldier, he recoiled at the sight of my uniform and rifle. There was nothing political about his reaction, but it took me years to understand that he was the «normal» one, that a normal grandparent isn’t thrilled at the sight of his first grandson holding a weapon. Just as it took me years as a journalist, as a father and as a reservist, returning year after year to the West Bank and to Gaza, to fully realize that while the sight of an Israeli soldier in combat gear fills nearly all Israeli Jews with pride and security, for many others it triggers the opposite feelings.
And now, looking at our sons, we cling to the pride and wallow in the fear in order to assuage the guilt.
Israel has won this war with Hamas. It won even before Operation Protective Edge began, because no matter what the Hamas charter says about destroying the Jewish state, the organization will never be in a position to carry it out. Actually the first two generations of Israelis won already in 1967, or at the latest in 1973, when they proved once and for all that our neighbors could not dislodge us. Israel won even before some of the parents of sons who are fighting in Gaza were even born. The next generation and now ours have succeeded in safeguarding that victory, in building a thriving (if unequal) economy, but failed in our task of ensuring that we won’t have to go to war again.
It’s not about politics or whether you think the best way of ensuring Israel’s security is making concessions to the Palestinians, or hitting them so hard they won’t dare ever again to launch rockets or another intifada. It’s not about whether you see the Gaza campaign as a complete travesty or fervently believe it was forced upon Israel; whether you entirely blame Hamas and its supporters or admit that Israel’s politicians share a portion of the responsibility for the desperate situation in Gaza. Because at the end of the day we have to recognize the bitter taste of failure and admit that we have let our children down. We can blame the Palestinians and the Arabs and the international community all we like, but it was our responsibility to make sure they wouldn’t have to go off and kill or be killed. No one can take that away from us.

***********************************

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ ΣΤΗΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Για μια ακόμη φορά το συγκρότημα Αλαφούζου, του εφοπλιστή που έχει αναγάγει την υπεράσπιση της άγριας αντεργατικής μνημονιακής πολιτικής και της φιλοισραηλινής προπαγάνδας σε υπέρτατο καθήκον απέναντι στον σάπιο κόσμο που εκπροσωπεί, έδωσε τη δυνατότητα να στον Ελιέζερ, ανταποκριτή της εφημερίδας Yediot Achronot στην Ελλάδα, να προβάλει τη φιλοπόλεμη και γενοκτονική πολιτική της κυβέρνησης Νετανιάχου.

Η εθνικιστική μονομέρεια, τα χοντροκομμένα ψέματα, η διαστρέβλωση της πραγματικότητας, οι παρωχημένες αντιλήψεις που είναι βουτηγμένες στο μίσος και δυστυχώς στο ολοένα περισσότερο αίμα των Παλαιστινίων και της νεολαίας του Ισραήλ, γέμισαν την σελίδα της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ».
Φυσικά στο άρθρο είχαν αποκλειστεί λέξεις όπως Κατοχή, Αποκλεισμός, Τείχη του Αίσχους, Πυρηνικά όπλα, Ενεργειακά Κοιτάσματα Γάζας, Ισραηλινοί Έποικοι και Παλαιστίνιοι Πρόσφυγες, Αιχμάλωτοι και τσεκ πόιντ!
Είχε αποκλειστεί όμως και η σύγχρονη ισραηλινή πραγματικότητα, μιας κοινωνίας που εκφασίζεται εξαιτίας της κατακτητικής πολιτικής του ισραηλινού κατεστημένου και πανηγυρίζει στο Τελ Αβίβ για τον βομβαρδισμό του σχολείου του ΟΗΕ στη Γάζα, τραγουδώντας «Αύριο δε θα ανοίξουν τα σχολεία, γιατί δεν υπάρχουν άλλα Παλαιστινιάκια ζωντανά».

Για όλα αυτά όμως η ευθύνη σύμφωνα με τον Ελιέζερ βαρύνει τους Παλαιστίνιους που απειλούν την ασφάλεια του Ισραηλινού πολίτη, το παρόν και το μέλλον του.

Ας δούμε όμως τον αντίλογο στην κυρίαρχη προπαγάνδα που αναμασά ο δημοσιογράφος Ελιέζερ, από ένα συνάδελφο του, τον Anshel Pfeffer. Αυτός γράφει:

ΣΤΕΛΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΓΙΟΥΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ: Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΑΛΛΗΣ ΜΙΑΣ ΓΕΝΙΑΣ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ
Κάθε Ισραηλινός θυμάται τον πρώτο νεκρό στρατιώτη που γνώριζε. Εκείνον που δεν ήταν πλέον για αυτόν ένα ακόμη όνομα ή ένας επιπλέον στον απολογισμό των νεκρών. Μεγαλώνοντας έρχεται η ώρα που αυτός που φοράει τη στολή και κρατάει το όπλο είναι ο συμμαθητής και γείτονάς σου που μεγαλώσατε και παίζατε μαζί, είναι ο συνάδελφός σου, είσαι εσύ. Κανείς, όμως, δε μπορεί να σε προετοιμάσει για τη στιγμή που στην επόμενη σειρά εφέδρων είναι το παιδί σου..
Ο Anshel Pfeffer ένας ισραηλινός δημοσιογράφος παρουσιάζει το πρόσφατο ταξίδι του στη Λωρίδα της Γάζας με έναν συνάδελφό του, όχι απλά ως μια άλλη αποστολή και ένα γεγονός που θα κάλυπτε, αλλά και ως μια προσπάθεια να καλύψουν την ανάγκη να βρίσκονται κοντά στα παιδιά τους. Αναφέρει το πως το ψευδές αίσθημα περηφάνιας όταν κλήθηκε να καταταγεί και η πεποίθηση ότι συνέβαλε στην «ασφάλεια» του Ισραήλ μεγαλώνοντας αποδομήθηκαν και καταλήγει: » Μπορούμε να ρίξουμε το φταίξιμο στους Παλαιστίνιους, τους Άραβες και τη διεθνή κοινότητα με όποιον τρόπο θέλουμε, αλλά ήταν δική μας υπευθυνότητα να εξασφαλίσουμε ότι τα παιδιά μας δε θα έπρεπε να πάνε να σκοτώσουν ή να σκοτωθούν τα ίδια».

ΠΗΓΕΣ / ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ :

FROM :

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437
diktiospartakos.blogspot.com

http://diktiospartakos.blogspot.gr/2014/08/blog-post_44.html

 

https://athens.indymedia.org/post/1529532/

Αρέσει σε %d bloggers: