Αρχική > Ανακοινώσεις, Αναλύσεις, Δράσεις, Επικαιρότητα - σχολιασμός > 6 Δεκέμβρη 2013: Mαρτυρίες ανηλίκων για τη βάναυση και αναίτια αγριότητα των ΜΑΤ στην πορεία για τον Αλέξη

6 Δεκέμβρη 2013: Mαρτυρίες ανηλίκων για τη βάναυση και αναίτια αγριότητα των ΜΑΤ στην πορεία για τον Αλέξη

Δεκεμβρίου 9, 2013 Σχολιάστε Go to comments

 Απίστευτη βία των ΜΑΤ σε 15χρονους

Ξεπέρασε κάθε προηγούμενο η καταστολή στη μαθητική πορεία μνήμης για τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Επίδειξη αγριότητας με βρισιές, κλοτσιές, δακρυγόνα, 55 προσαγωγές και συλλήψεις εννέα μαθητών

Του Γιάννη Μπασκάκη

Με 10 βίαιες συλλήψεις παιδιών -9 ανήλικοι μαθητές και ένας Γερμανός τουρίστας- και 55 προσαγωγές στον σωρό σφραγίστηκε η 5η επέτειος μνήμης για τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στα Προπύλαια. Η «Εφ.Συν.» συνομιλεί με δύο από τους μαθητές που ένιωσαν πάνω στο κορμί τους την αστυνομική βία και που στα 15 τους χρόνια βρέθηκαν να κατηγορούνται για αδικήματα που δεν διέπραξαν.


«Γ… τον Χριστό σας»

Μεσημέρι Παρασκευής στα Προπύλαια. Η πορεία μνήμης έχει ξεκινήσει. Το κλίμα τεταμένο εξαρχής. Οι άνδρες των ΜΑΤ προκαλούν τους μαθητές. Βρίζουν, φτύνουν, κάνουν χειρονομίες. Οι ίδιοι οι διμοιρίτες προσπαθούν να τους συγκρατήσουν. «Πρώτη φορά στη ζωή μου το βλέπω αυτό. Να κάνουν κωλοδάχτυλα και να εκτοξεύουν βρισιές όπως γαμώ τον Χριστό, γαμώ την Παναγία σας», λέει στην «Εφ.Συν.» ο δημοσιογράφος Σπύρος Χαλικιάς που βρισκόταν στην καρδιά των γεγονότων. Ενας άνδρας των ΜΑΤ εκτοξεύει δακρυγόνο μέσα στα Προπύλαια κι έπειτα ξεκινάει η εφόρμηση της αστυνομίας στους ανηλίκους. Τους κυκλώνουν, τους κυνηγούν και τους δέρνουν.

«Εχω χαθεί με τους συμμαθητές μου και την καθηγήτριά μας. Σκάει ένα  χημικό μπροστά μου. Τσούζουν τα μάτια μου και δεν μπορώ να αναπνεύσω. Τελικά βρίσκω τους συμμαθητές και την καθηγήτριά μου και ετοιμαζόμαστε να φύγουμε. Μια φίλη μου όμως είναι χάλια από τα δακρυγόνα και ψάχνω να ζητήσω από κάποιον Μαλόξ. Ξαφνικά γυρνάω και βλέπω τα ΜΑΤ να πέφτουν πάνω μου. Δεν κατάλαβα τι γινόταν. Πέφτω στο έδαφος. Σηκώνομαι να φύγω και με κλοτσούν στα πόδια και με ρίχνουν πάλι κάτω και αρχίζουν να με κλοτσάνε ενώ είμαι στο έδαφος», μας διηγείται ο Παναγιώτης, ετών 15, μαθητής Α’ Λυκείου, αριστούχος.

«Είδα τον Παναγιώτη να τον δέρνουν 4-5 ΜΑΤατζήδες. Ηταν πεσμένος στο έδαφος και τον κλοτσούσαν. Φοβήθηκα πάρα πολύ κι άρχισα να φωνάζω ότι δεν έκανε τίποτα κι ότι είναι μαθητής», λέει στην «Εφ.Συν.» η καθηγήτρια του Παναγιώτη, Αγγελική Φάρκωνα, που βρισκόταν στο συμβάν. «Δεν τους προκάλεσε ούτε καν λεκτικά. Ετυχε να βρεθεί μπροστά τους κι έπρεπε κάποιον να πιάσουν», συμπληρώνει.

Την ίδια ώρα σε κάποιο άλλο σημείο των Προπυλαίων, ένας άλλος 15χρονος μαθητής που θέλει να κρατήσει την ανωνυμία του βάζει Μαλόξ και ψάχνει να βρει τον δρόμο προς το μετρό. Ξαφνικά έρχονται τα ΜΑΤ καταπάνω του. «Φοβόμουνα, είχα κομπλάρει. Δεν το ’χω ξαναζήσει. Με ρίχνουν δύο κάτω και με πιέζουν με τις ασπίδες τους. Ο ένας βάζει το χέρι του στον λαιμό, μου πιέζει τα νεύρα κοντά στην καρωτίδα και μου λέει “Δεν πονάς; Γιατί δεν φωνάζεις;”. Μετά μου λένε να γονατίσω και μου βάζουν χειροπέδες. Οπως με σηκώνουν λέει ο ένας “αυτό το μουνόπανο δεν πέταξε μολότοφ;” και ο άλλος απαντάει “ναι, αυτό το μουνόπανο”. Αλλά εγώ δεν πέταξα καμία μολότοφ», μας λέει.

Συγκεντρώνουν τους 10 συλληφθέντες, ανάμεσα στους οποίους βρίσκεται κι ένας Γερμανός τουρίστας, και τους οδηγούν στην κλούβα. Στον Παναγιώτη μιλούν χυδαία και προσπαθούν να τον τρομοκρατήσουν. «Σου άλλαξε η μάνα σου το βρακί σου; Εφαγες το πρωινό σου; Θα σε γαμήσουν όλοι οι Αλβανοί του Τμήματος!» του λένε. Τους μεταφέρουν στη ΓΑΔΑ. Τους παίρνουν τα κινητά και δεν τους δίνουν νερό ούτε τους επιτρέπουν να πάνε στην τουαλέτα ενώ το ζητούν. Στον δεύτερο 15χρονο κάνουν σωματικό έλεγχο. «Μου είπαν να βγάλω παπούτσια, κάλτσες, φόρμα, μέχρι και να κατεβάσω το εσώρουχό μου», μας λέει. Στην τσάντα του έχει μόνο σχολικά είδη κι ένα λουλούδι. Το κατηγορητήριο συντάσσεται βιαστικά. Διατάραξη κοινής ειρήνης, απόπειρα βαριάς σωματικής βλάβης και εκρηκτικά. Δεκαπεντάχρονοι μαθητές που τώρα περιμένουν κλήτευση για τη δίκη τους.

Στη ΓΑΔΑ για ένα βότσαλο

Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν στα Προπύλαια, κατά τις 3.30 μ.μ. ο Σταμάτης Πουλακιδάκος, διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ανηφορίζει την οδό Σίνα. Εχει ένα επαγγελματικό ραντεβού. Τον σταματούν δύο ασφαλίτες, ζητούν τα στοιχεία του και του κάνουν έλεγχο. Στην τσάντα πλάτης του ανακαλύπτουν ένα ξεχασμένο βότσαλο από την Αστυπάλαια. «Μου είπαν ότι λόγω της πέτρας έπρεπε να προσαχθώ. Τους εξήγησα ότι ήταν δώρο, αλλά κάλεσαν περιπολικό», μας λέει.

Τον οδηγούν στη ΓΑΔΑ, σε ένα γραφείο -που έχει στηθεί πρόχειρα στον διάδρομο γιατί το πλήθος των προσαχθέντων έχει προκαλέσει συμφόρηση στο κανονικό γραφείο- όπου γίνεται η καταγραφή και ο σωματικός έλεγχος. Επειτα οδηγείται σε ένα δωμάτιο 20 τ.μ. χωρίς εξαερισμό, χωρίς φυσικό φως, με σιδερένια πόρτα με κάγκελα που παραμένει ανοιχτή. Οσο περνάει η ώρα στοιβάζουν εκεί περίπου 30 άτομα, ανάμεσά τους και παιδιά. Πρόβλεψη για νερό δεν υπάρχει. Τους φέρνουν μόνο όταν ο Σταμάτης το ζητά επανειλημμένα.

Τελικά αφήνεται ελεύθερος το βράδυ, χάνοντας τα δύο ραντεβού του και μια μέρα από τη ζωή του. «Με προσήγαγαν με εντελώς φυσιογνωμική λογική που υποκρύπτει ρατσιστική αντίληψη. Φορούσα μαύρη φόρμα και αδιάβροχο με κουκούλα και κυκλοφορούσα στην περιοχή. Δεν γίνεται οποιονδήποτε πολίτη να τον αντιμετωπίζουν ως δυνάμει Πάσσαρη, γιατί για κάθε Πάσσαρη υπάρχουν 100 χιλιάδες αθώοι που θα προσαχθούν στο όνομα της τάξης και ασφάλειας».

…………………………………………………………

Πέντε συλλήψεις και στο Μενίδι

Πέντε συλλήψεις μαθητών έγιναν και στη συγκέντρωση μνήμης στο Μενίδι, οι οποίοι παραμένουν ακόμα κρατούμενοι στη ΓΑΔΑ. Οπως μας λέει ο Βαγγέλης Παναγάκης, ο γιος του την ώρα της πορείας βρισκόταν στο σπίτι ενός φίλου του. Στον δρόμο της επιστροφής στο σπίτι πέρασε από το κέντρο του Μενιδίου όπου πήρε να φάει ένα σουβλάκι. Λίγο πιο κάτω τα ΜΑΤ εφορμούσαν στους διαδηλωτές και ο 15χρονος μαθητής κοντοστάθηκε να δει τι συμβαίνει. «Τα ΜΑΤ τον πέταξαν κάτω, τον κλοτσούσαν και τον χτυπούσαν με κλομπ στο σώμα και το κεφάλι, προκαλώντας του αιμάτωμα στο μάτι», μας λέει ο κ. Παναγάκης. Οι συλληφθέντες μαθητές κατηγορούνται, ανάμεσα στα συνήθη, και για διακεκριμένες περιπτώσεις φθοράς, που είναι κακούργημα. Σύμφωνα με τον πατέρα του 15χρονου, οι αστυνομικοί έχουν πέσει σε αντιφάσεις σε σχέση με την υποτιθέμενη ρίψη μολότοφ και διαφωνούν και στα ρούχα που φορούσε ο γιος του.

ΠΗΓΗ/ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:

http://www.efsyn.gr/?p=157749

*************

Στο παρακάτω λινκ μπορείτε να ακούσετε ηχητικό ντοκουμέντο από τα Προπύλαια την ώρα που τα ΜΑΤ βαράνε τους ανήλικους μαθητές

http://www.kepik.gr/?p=854

***************

Σημείωση της Σύνταξης:

«Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν…» λέει ο στίχος και η παρακάτω μαρτυρία από ανάλογη συγκέντρωση για τη μνήμη της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από το 2007  καταδεικνύει την αγριότητα και τη μισανθρωπία των δυνάμεων καταστολής που διαχρονικά διοχετεύουν το μίσος και τα προσωπικά τους συμπλέγματα στη νεολαία που αντιστέκεται και τιμά τους αγωνιστές της. Το κράτος και η εξουσία μόνο προσωπείο αλλάζουν, οι μέθοδοί τους παραμένουν ίδιες!

8_grammata_crop

«Αρχίζει ο μπάτσος να την κλωτσάει και να φωνάζει: “ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΜΩΡΗ ΚΑΡΙΟΛΑ! ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ!”»

17 Νοέμβρη, μία και μισή το μεσημέρι, μόνος μου στη Σταδίου με δυο σπρέι στην τσάντα.

17 Νοέμβρη, μία και μισή το μεσημέρι, μόνος μου στη Σταδίου με δυο σπρέι στην τσάντα. Ο δρόμος είναι άδειος. Ξαφνικά πετάγονται από το πουθενά 20 ΜΑΤαδες. «Επ, παλικάρι, ταυτότητα!», τους την δείχνω.«Πάμε λίγο πιο πάνω!», τους ακολουθώ. «Κάτσε κάτω!», κάθομαι. «Πού μένεις;», «Αγία Παρασκευή», «Α καλά, κατάλαβα, πλουσιόπαιδο!», δεν απαντάω. «Τι έχεις στην τσάντα;», μου την ανοίγουν. «Τι έχεις στις τσέπες;», πάω να σηκωθώ να τους δείξω. «Κάτσε κάτω ρε, τι νομίζεις ότι είσαι; Έξυπνος; Τι είναι αυτά εδώ;». Κρατάει δυο μάσκες για δακρυγόνα που βρήκε στην τσάντα μου. Τις είχα για την πορεία, «Τι τις θες; Σαν να μην μας τα λες καλά! Αναρχικός μου φαίνεσαι!». Δε μιλάω. «Τι είναι αυτο εδώ;», μου δείχνει ένα μικρό αναρχικό άλφα, ζωγραφισμένο με μπλάνκο πάνω στην τσάντα μου, «¶λφα» του λέω. «Με περνάς για βλάκα, ε;! Δεν γουστάρεις αστυνομία, ε;! Αν με πετύχαινες μόνο μου βράδυ θα με έσπαγες στο ξύλο, ε;! Σήκω!», σηκώνομαι. Μ’ αρπάζει από το λαιμό και με τραβάει κοντά του με δύναμη. «Μην κάνεις καμιά μαλακία! Κατάλαβες;!». Μου καρφώνει ένα γκλοπ στη μέση και στην επόμενη γωνία με δίνει σε πέντε ασφαλίτες με πολιτικά. Αυτοί με κολλάνε στον τοίχο, ξαναψάχνουν την τσάντα μου, δε βρίσκουν τίποτα παράνομο, γράφουν τ’ όνομά μου και με χώνουν σε μια κλούβα μαζί με άλλα δυο παιδιά.

Τρεις ώρες πριν την πορεία μας πάνε στη ΓΑΔΑ. Μπαίνουμε στο ισόγειο. Ξανά έλεγχος. Μια μπατσίνα φωνάζει υστερικά: «Κλείστε τα κινητά σας και βγάλτε τις κάρτες σας!». Ρωτάω αν μπορώ να πάρω ενα τηλέφωνο τη μάνα μου. Πετάγεται ένας μπάτσος: «Έλα ρε μάγκα, άσε ήσυχη την μανούλα σου, γιατί να την ανησυχήσεις;». Δεν απαντάω, αυτός συνεχίζει. «Τι κατέβηκες στην πορεία ρε βλάκα; Δεν έχεις καταλάβει πως το Πολυτεχνείο είναι ξεπερασμένο; Ε;!». Μου ‘ρχεται να τον βρίσω. Μπορείς ρε μαλάκα μπάτσε να τελειώσεις μια φράση χωρίς το γαμημένο το «ε!»; Μπορείς; Ε;! Δε λέω τίποτα και κλείνω το κινητό μου. Μας ανεβάζουν σ’ ένα ψηλό όροφο -είμαστε πάνω από 200 άτομα. Μας βάζουν σε μια σειρά. Μια μπατσίνα μας φωνάζει και μας ρωτάει ένα σωρό μαλακίες! «Στο Θεό πιστεύετε; Σε ποιον Θεό;»! Μας πάνε σ’ ένα κελί. Νομίζω ότι είμαι σ’ ελληνική ταινία. Μόνο ο μπαγλαμάς λείπει. Κοιτάω γύρω μου και βλέπω καμιά 20αριά άτομα και μέσα σε αυτούς δυο κορίτσια 14-15 χρονών. Πιο δίπλα ένας τύπος με χειροπέδες που απ’ ό,τι ακουσα μετά ήταν μαφιόζος της νύχτας μπλεγμένος με ναρκωτικά και πουτάνες… Πώς βάζεις, ρε μαλάκα μπάτσε, 15 χρονών κοριτσάκι δίπλα σε μαστροπό;!! Μας φωνάζουν έναν-έναν για δακτυλικά αποτυπώματα. Κανονικό φάκελο! «Πώς σε λένε; Πού μένεις; Ποιο είναι το νούμερο του κινητού σου; Με ποιους θα πήγαινες στην πορεία;». Κάνουν και χιούμορ: «¶φησε μας και ένα αυτόγραφο με τα δαχτυλάκια σου»! Μια κοπελίτσα 15 χρονων βάζει τα κλάματα, τρέμει! Πιο πριν, μια αστυνομικός -γυναίκα ευτυχώς- της είχε κάνει σωματικό έλεγχο. Μέσα στο σουτιέν, στα εσώρουχα, παντού!

Κατά τις εφτά μας αφήνουν. Κρατούσαν για έξι ώρες διακόσια άτομα, όλα με ταυτότητες, χωρίς να ‘χουν κάνει τίποτα και χωρίς να ‘χουν επικοινωνία με τους δικούς τους. Σωστή απαγωγή! ΟΙ δικοί μου είναι απ’ έξω και με περιμένουν. Γυρίζω σπίτι.

Την άλλη μέρα πετυχαίνω την κοπελίτσα που έκλαιγε. «Ντρέπομαι!», μου λέει. «Την κολλητή μου που πήγε στην πορεία τη βαράγανε πέντε ΜΑΤάδες μέχρι που κάποια στιγμή έρχεται ο ανώτερός τους και τους σταματάει. Την βλέπει κάτω στο δρόμο να σπαράζει ματωμένη και αρχίζει μόνος του να την κλωτσάει με μανία στο στήθος και να φωνάζει: “ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΜΩΡΗ ΚΑΡΙΟΛΑ! ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ!”»… «Ντρέπομαι», μου ξαναλέει, «εγώ έκλαιγα στο κελί και την φίλη μου κόντεψαν να την σκοτώσουν…».

Γιώργος, 18 χρονών

ΠΗΓΗ/ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:

http://www.theschooligans.gr/site/index.php?option=com_content&task=view&id=388&Itemid

  1. chloe
    Δεκεμβρίου 10, 2013 στο 10:42 πμ

    HAVE A LOOK AT THIS VIDEO ABOUT THE 6 TH OF DECEMBER

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: