Αρχική > Ανακοινώσεις, Αναλύσεις, Επικαιρότητα - σχολιασμός > Σχολείο για την απελευθέρωση ή την καταστολή ;

Σχολείο για την απελευθέρωση ή την καταστολή ;

Δεκεμβρίου 8, 2013 Σχολιάστε Go to comments

apergiometro

Σχολείο για την απελευθέρωση ή την καταστολή;

Οι σκέψεις αυτές μου τριβελίζουν χρόνια το μυαλό, αλλά αποφάσισα να τις καταγράψω αφού διάβασα το παρακάτω άρθρο στη γνωστή ιστοσελίδα alfavita.

Ως εκπαιδευτικός, προβληματίζομαι συχνά για το τι σχολείο θα ήθελα για μένα και τους μαθητές μου. Συχνά-πυκνά τους ρωτάω τι είναι το σχολείο γι’ αυτούς, αν ξέρουν για ποιο λόγο υπάρχει, για ποιο λόγο αυτοί έρχονται εκεί, και διάφορα άλλα ακατανόητα για τους περισσότερους ερωτήματα, αφού δεν μπορούν να διανοηθούν καν πώς μπορεί κάποιος να αναρωτιέται γι’ αυτά τα πράγματα. Γι’ αυτούς το σχολείο είναι καθεστώς, ό,τι για τους ενήλικες οι δουλειές τους, ό,τι για τον υδραυλικό ο κάβουρας, για τον ηλεκτρολόγο το κατσαβίδι, για το φούρναρη το αλεύρι, για το ζωγράφο το πινέλο και πάει λέγοντας….

Θέλω να πω μ’ αυτό, ότι οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν το σχολείο και τη μόρφωση ως ένα εργαλείο που θα τους οδηγήσει στο πανεπιστήμιο, που θα τους δώσει ένα πτυχίο, που θα τους εξασφαλίσει μια δουλειά, που θα τους δώσει τα χρήματα για να «περνάνε καλά» και να γίνουν «σωστοί άνθρωποι στην κοινωνία». Ματαίως προσπαθώ να τους δώσω να καταλάβουν ότι αυτός ο τρόπος σκέψης είναι το λιγότερο απηρχαιωμένος, είναι ο τρόπος που σκεφτόταν ο πατέρας μου και ο παππούς μου, είναι δυνατόν μικρά παιδιά να σκέφτονται σαν τον παππού μου;

Κι όμως είναι… γιατί τίποτε δεν έχει αλλάξει από την εποχή του παππού μου, και δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ αν εμείς οι ίδιοι δεν βάλουμε ένα τέρμα σ’ όλα αυτά… σ’ όλη αυτή τη χρηστικότητα της παιδείας, η οποία εξασφαλίστηκε μέσα από τη διαστρέβλωση της έννοιας του σχολείου και το κατάντησε όργανο της εκάστοτε εξουσίας, να διδάσκει το σύστημα, με απώτερο στόχο τη διαιώνιση του ίδιου του συστήματος.

Ο καπιταλισμός είναι που γέννησε το εκτρωματικό σχολείο του σήμερα, αυτός που δημιούργησε γενιές «χρηστών» της εκπαίδευσης οι οποίοι διδάσκονται να τον υπηρετούν, να τον ανατροφοδοτούν και να τον αναπαράγουν στην καθημερινότητά τους και στη ζωή τους. Ολόκληρες κοινωνίες υπηρετούν τον καπιταλισμό, όσο κι αν κάποια «προοδευτικά» εκπαιδευτικά συστήματα φροντίζουν να προετοιμάζουν τους νέους καταναλωτές για τους κινδύνους που ελοχεύει το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Παράδειγμα οι προειδοποιήσεις για το ρόλο που παίζει η διαφήμιση στην δημιουργία καταναλωτικών συνηθειών και τα τερτίπια των διαφημιστών για να παραπλανήσουν τον πελάτη (από το μάθημα της Οικιακής Οικονομίας). Εκ πρώτης όψεως αυτό είναι «χρήσιμο», αλλά καθόλου δεν βοηθάει το μαθητή να σκεφτεί ελεύθερα. Ίσα-ίσα, μάλιστα, που τον εγκλωβίζει στο καταναλωτικό μοντέλο και προσπαθεί να τον μετατρέψει σε «έξυπνο καταναλωτή». Ουσιαστικά, ο καπιταλισμός μέσω του σχολείου που τον υπηρετεί του λέει: «Κοίτα, σου προσφέρω ένα σωρό καταναλωτικά αγαθά, μπορείς να αποκτήσεις ό,τι θέλεις, αλλά επειδή εγώ ΣΕ ΦΡΟΝΤΙΖΩ, δεν θέλω να εξαπατηθείς! Αν προσέξεις μια-δυο λεπτομέρειες στις διαφημίσεις που ΕΓΩ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑ για σένα, θα βγεις πολλαπλά κερδισμένος! Για δες τι κάνω εγώ για σένα!!! Νομίζω πως μου οφείλεις ευγνωμοσύνη για όλα όσα σου παρέχω!»

Και φυσικά, με τον τρόπο αυτό αποκοιμίζει το νέο άνθρωπο που έχει την τάση να εμπιστεύεται αυτά που του λένε στο σχολείο, αλλά και τον ενήλικο γονιό, ο οποίος – αν και λίγο περισσότερο υποψιασμένος – νιώθει μια ασφάλεια ότι το παιδί του μαθαίνει «χρήσιμα πράγματα» στο σχολείο, που θα του δώσουν τα εφόδια να μπορεί να ανταπεξέλθει στο ανταγωνιστικό περιβάλλον και τις «κακοτοπιές της ζωής». Πόσο έντεχνα έχει ανατροφοδοτηθεί το σύστημα, παραχωρώντας μια τόση δα πληροφορία για το πώς λειτουργεί, ώστε να διατηρεί πιστούς οπαδούς και την ησυχία του για γενιές και γενιές ανθρώπων !
Φυσικά, ένα μικρό παράδειγμα ήταν αυτό, χιλιάδες οι τρόποι με τους οποίους η εξουσία και ο αφέντης της ο καπιταλισμός κρατάνε δέσμιους τους ανθρώπους, αλλά δεν θα ήθελα να κουράσω τον αναγνώστη.

Κι αν φαίνονται άσχετα όλα αυτά, ας θυμηθούμε λίγο τους Έλληνες επί Οθωμανικής Κατοχής… τόσοι αιώνες υποδούλωσης αυτό που είχαν καταφέρει ήταν να δημιουργήσουν ένα λαό που ζούσε μέσα στην σκλαβιά χωρίς να τον νοιάζει, αφού δεν γνώριζε καν ότι υπάρχει Ελευθερία ή η μη υποχρέωσή του να πληρώνει φόρους και χαράτσια στον αφέντη. Πώς να νοιάζεσαι για κάτι που δεν γνωρίζεις καν την ύπαρξή του? Και κυρίως πώς να το επιδιώξεις? Ακριβώς όπως ο σημερινός άνθρωπος δεν μπορεί να φανταστεί τη ζωή του χωρίς χρήματα ή χωρίς να καταναλώνει οτιδήποτε του προσφέρει ο «πολιτισμός», ούτε και να πιστέψει ότι μπορεί να υπάρχει και άλλος τρόπος να ζει κανείς, χωρίς να εκμεταλλεύεται καταστάσεις και ανθρώπους. Αν κανείς μιλήσει σήμερα στο μέσο άνθρωπο για μη καπιταλιστικό μοντέλο ζωής θα τον περάσει για τρελό, όπως – φαντάζομαι – το ίδιο τρελό θα θεωρούσε κάποιον που θα μίλαγε για Ελευθερία, Ανθρώπινα Δικαιώματα ή πολιτικά δικαιώματα, ο μέσος κάτοικος του ελλαδικού χώρου το 1600…
Αν κατάφερε πολύ αργότερα να διεκδικήσει την ελευθερία του παίρνοντας μέρος στην Ελληνική Επανάσταση ήταν επειδή δημιουργήθηκε σιγά-σιγά το ιδεολογικό υπόβαθρο που θα υποστήριζε ένα τέτοιο εγχείρημα όπως η ένοπλη σύγκρουση με τον κατακτητή. Και φυσικά, τίποτα δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί αν δεν υπήρχε η Παιδεία και τα σχολεία των Ελλήνων Διαφωτιστών μέσα στα οποία ο σπόρος της Επανάστασης φύτρωσε και έδωσε δικούς του καρπούς.

Και πάλι η Ελληνική Επανάσταση είναι ένα μικρό παράδειγμα για το τι μπορεί να συμβεί μέσω της Παιδείας.

Ίσως τελικά οι μαθητές μου να μην έχουν καθόλου άδικο όταν αντιμετωπίζουν το σχολείο ως εργαλείο. Μόνο που το μοντέλο ζωής που ακολουθούμε έχει μετατρέψει τη μόρφωση σε ανατροφοδότη του συστήματος! Αναρωτιέμαι τι θα γινόταν αν ένα ωραίο πρωί όλο αυτό άλλαζε και αντί να μαθαίνουν τα παιδιά τι να προσέχουν με τις διαφημίσεις και τη χρήση του ίντερνετ, άρχιζαν να μαθαίνουν πώς να πραγματοποιούν συναλλαγές χωρίς χρήματα, πώς να απολαμβάνουν ένα όμορφο κοντσέρτο κλασσικής μουσικής και παίζοντας εντρυφούσαν  στους δημοκρατικούς θεσμούς και στη βαθιά φιλοσοφία της αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας?  Τι θα γινόταν αν αποφασίζαμε να μετατρέψουμε το Σχολείο σε εργαλείο Ελευθερίας της σκέψης και της ψυχής αντί για εργαλείο χειραγώγησης του νου?

Ναι, το σχολείο μπορεί να είναι εργαλείο απελευθέρωσης της σκέψης και της ανθρώπινης υπόστασης. Αυτός είναι και ο λόγος που πολεμιέται τόσο βάναυσα απ’ όλες τις  μορφές εξουσίας! Όσο εύκολο είναι να χειραγωγήσεις τους ανθρώπους μέσα από τη μόρφωση που τους παρέχεις, τόσο δύσκολο είναι να τους ελέγξεις, αν το σχολείο κατορθώσει να τους  διδάξει να αναζητούν την Ελευθερία!
Και φυσικά, ο πιο εύκολος τρόπος να καταστείλεις κάθε υποψία μη συμμόρφωσης είναι να ξέρεις όλες τους τις κινήσεις, όλα τους τα δεδομένα, κάθε τι που τους αφορά, κάθε κίνηση εν τη γενέσει της. Τι στο καλό, τσάμπα να πάει τόση προσπάθεια να συνηθίσουμε στην παραβίαση των προσωπικών δεδομένων? Η εξουσία τα προστατεύει με νομοθετικό πλαίσιο, αλλά ταυτόχρονα φρόντισε να δημιουργήσει κοινωνίες της κλειδαρότρυπας, παρέχοντας αφειδώς θεάματα όπου ο ιδιωτικός βίος έπαιρνε δημόσιο χαρακτήρα – πόσο γαργαλιστικά, αλήθεια, φάνταζαν τότε τα reality shows της τηλεόρασης – και πρόσβαση στο διαδίκτυο – free wi-fi, ψηφίστε τον !!! (Ε, αυτή η αντίφαση δεν διαφέρει και πολύ από την αντίφαση του παραδείγματος για το μάθημα με τις διαφημίσεις!)

Πόσο μικρό κι αδύναμο είναι τελικά το Σχολείο όταν το «σχολείο της κοινωνίας» είναι τόσο άρρωστο!

Αλλά κάθε αλλαγή γεννιέται μέσα στην ψυχή και το μυαλό των ανθρώπων και με δουλειά, φροντίδα και υπομονή παίρνει σάρκα και οστά! Ακόμα και στην εποχή του απόλυτου σκοταδισμού υπάρχουν ιδέες ή αξίες που καταφέρνουν να επιβιώσουν! Και η Ελευθερία ανήκει σ’ αυτές…

Ζήτω η Ελευθερία, λοιπόν !

Δεν πτοούμαστε από την άθλια απομίμηση του Οργουελικού Μεγάλου Αδελφού !

VENCEREMOS !!!

Υ.Γ.
Και για σένα που βγάζεις τώρα την χαιρεκάκιά  σου αντιπαραβάλλοντας ότι καλώς «ζορίζουν τα πράγματα» για τους εκπαιδευτικούς, να  σου θυμίσω ότι όταν καίγεται το καλύβι του γείτονά σου, καλό είναι να βοηθήσεις στο σβήσιμο της φωτιάς γιατί κινδυνεύει να καεί και το δικό σου αφενός, και αφετέρου, αν διάβασες όλο το παραπάνω και έβγαλες το συμπέρασμα πως τώρα οι εκπαιδευτικοί αντιδρούν  επειδή κινδυνεύουν οι «θεσούλες» τους, λυπάμαι, αλλά δεν υπάρχει ακόμη φάρμακο για τις ανίατες ασθένειες…

Ελένη Μακροζωνάρη

Αν θέλεις να δεις τι είναι το περίφημο mySchool στα σχολεία, και τι σημαίνει για τα παιδιά σου και αυτούς που τα διδάσκουν, άνοιξε το λινκ:

MySchool: Ο “μεγάλος αδελφός” στα σχολεία ~ του Χρήστου Κάτσικα

https://plateiamolaon.wordpress.com/2013/11/20/myschool-%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CE%B4%CE%B5%CE%BB%CF%86%CF%8C%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%87/

Κι εδώ το άρθρο όπως το συναντήσαμε στο alfavita για την καταγραφή ακόμα και των απεργιών των εκπαιδευτικών:

Το «απεργιόμετρο» θα παρακολουθεί τους εκπαιδευτικούς

Το οργουελικό 1984 αν κάποτε ήταν τοποθετημένο στο επίπεδο της φαντασίας, τώρα είναι μία πραγματικότητα. Το νέο πληροφοριακό σύστημα στην εκπαίδευση, το «myschool» έρχεται να δημιουργήσει ένα καθεστώς φόβου και επιβολής σε όσους αναπνέουν την κιμωλία.

Το «myschool» όχι μόνο ζητάει την καταγραφή αναλυτικών στοιχείων των μαθητών  (από ΑΜΚΑ έως και άλλα προσωπικά δεδομένα), τις απουσίες που κάνουν, τις άδειες των εκπαιδευτικών αλλά όπως θα δείτε και στην φωτογραφία παρακάτω ζητάει την καταγραφή  για το ποιος εκπαιδευτικός κάνει απεργία και πότε.

Είναι αυστηρό σύστημα ελέγχου, αποσκοπεί στην αυτοσυμμόρφωση των εκπαιδευτικών μέσω του φόβου και της υποταγής, μέσω αυτού εγκαταλείπεται η σχετική αυτονομία της σχολικής μονάδας. Συνδέεται άμεσα με διαδικασίες αξιολόγησης ακόμα και μέσω της επίδοσης των μαθητών, πειθάρχησης και ασφυκτικού ελέγχου που βασίζεται στον αυταρχισμό και στην επιβολή των κυβερνητικών επιδιώξεων για την εκπαίδευση και τον εκπαιδευτικό.

ΠΗΓΗ/ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:

http://www.alfavita.gr/arthron/%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B9%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%BF-%CE%B8%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%B8%CE%B5%CE%AF-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%82

*************

Και για να καταλάβεις τι ακριβώς σημαίνει για τις επόμενες γενιές η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού που αρχίζει αμέσως μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων, ρίξε μια ματιά στο παρακάτω άρθρο για τα κριτήρια αξιολόγησής του και τους συντελεστές που συνδέονται με  το κάθε κριτήριο.  Δες σε ποιο κριτήριο μπαίνει ο μεγαλύτερος συντελεστής και θα εντοπίσεις με ποιο τρόπο φτιάχνουν «συνεργάσιμους» διοικητικούς υπαλλήλους που καμιά σχέση δεν έχουν με Δασκάλους. Και θυμήσου τη γνωστή παροιμία «Μ’ όποιον δάσκαλο καθήσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις». Σκέψου τώρα το δικό σου παιδί τι γράμματα θα μαθαίνει με ένα δάσκαλο υποδουλωμένο, εξαθλιωμένο και με κατεβασμένο κεφάλι. Όταν τα κομματάκια του παζλ ενώνονται η εικόνα γίνεται πιο ξεκάθαρη, δεν νομίζεις?

Έλεγχοι για δασκάλους και καθηγητές – Θα αξιολογούνται τουλάχιστον μία φορά κάθε τρία χρόνια

Το έργο τους θα εξετάζουν και θα βαθμολογούν σχολικοί σύμβουλοι 
Η αξιολόγηση αρχίζει αμέσως μετά τις γιορτές
Κατά προτεραιότητα θα αξιολογηθούν δάσκαλοι και καθηγητές που πρόκειται να προαχθούν
Ποια είναι τα κριτήρια – Διαβάστε αναλυτικά

Σε εφαρμογή θα τεθεί αμέσως μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων το σύστημα αξιολόγησης των εκπαιδευτικών.
Όπως αναφέρει το ΕΘΝΟΣ οι πρώτες κρίσεις θα αφορούν εκείνους τους λειτουργούς της στοιχειώδους και της μέσης εκπαίδευσης που στις 31 Μαΐου 2014 συμπληρώνουν χρόνο προαγωγής.
Στη βαθμολόγησή τους λαμβάνονται υπόψη το παιδαγωγικό κλίμα, η οργάνωση της τάξης, η προετοιμασία των μαθητών, τα εκπαιδευτικά μέσα, η επαγγελματική συνέπεια.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, ήδη έχουν ξεκινήσει τα σχετικά σεμινάρια για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, τα οποία γίνονται σε όλες τις περιφέρειες και αρχικά αφορούν την επιμόρφωση των στελεχών της Εκπαίδευσης.
Σκοπός της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών είναι η βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού και του διοικητικού τους έργου μέσω της άμεσης σύνδεσής της με την επιμόρφωση, προς όφελος των ιδίων, των μαθητών και της κοινωνίας.

Τουλάχιστον μία φορά ανά τρία χρόνια
Η αξιολόγηση θα γίνεται με ή χωρίς την αίτηση του εκπαιδευτικού τουλάχιστον μία φορά ανά τριετία. Οι αξιολογούμενοι θα έχουν δικαίωμα ένστασης εντός πέντε ημερών από τη γνωστοποίηση της έκθεσης σε αυτούς.
Οι αξιολογητές θα ενημερώνουν τους εκπαιδευτικούς αρχικά για τη διαδικασία και θα πηγαίνουν στο σχολείο για να παρακολουθήσουν τουλάχιστον 2 ώρες διδασκαλίας σε όποια μαθήματα ή τάξη επιλέξουν από κοινού με το δάσκαλο ή τον καθηγητή.
Κάθε εκπαιδευτικός θα έχει επίσης δικαίωμα να αξιολογεί τον προϊστάμενο αξιολογητή του εγγράφως και επωνύμως.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι εκπαιδευτικοί δηλώνουν ότι δεν είναι αντίθετοι με την αξιοόλογηση αλλά εκφράζουν ενστάσεις για το αν η συγκεκριμένη διαδικασία θα χρησιμοποιηθεί σαν μοχλός απομάκρυνσής τους από την υπηρεσία.

Ποια είναι τα κριτήρια
Οι εκπαιδευτικοί θα αξιολογούνται:

 1.Εκπαιδευτικό περιβάλλον: Διαπροσωπικές σχέσεις και προσδοκίες, παιδαγωγικό κλίμα και οργάνωση της τάξης (συντελεστής βαρύτητας 0,75)
2.Σχεδιασμός, προγραμματισμός και προετοιμασία της διδασκαλίας: Βαθμός αντίληψης των δυνατοτήτων και αναγκών των μαθητών για τη διαμόρφωση του σχεδιασμού της διδασκαλίας (συντελεστής βαρύτητας 0,50)
3.Διεξαγωγή της διδασκαλίας και την αξιολόγηση των μαθητών: Προετοιμασία μαθητών για τη διδασκαλία, διδακτικές ενέργειες και εκπαιδευτικά μέσα. Ενέργειες μαθητών κατα τη διαδικασία μάθησης, Εμπέδωση της νέας γνωσης και αξιολόγηση των μαθητών (συντελεστής βαρύτητας 1,25)
4.Υπηρεσιακή συνέπεια και επάρκεια: τυπικές υπαλληλικές υποχρεώσεις, συμμετοχή στη λειτουργία του σχολείου, επικοινωνία και συνεργασία με γονείς και φορείς.(συντελεστής βαρύτητας 1,50)
5.Επιστημονική και επαγγελματική ανάπτυξη: Τυπικά προσόντα και επιστημονική ανάπτυξη (συντελεστής βαρύτητας 1)
Ο εκπαιδευτικός θα εντάσσεται και σε βαθμίδα περιγραφικής κλίμακας ποιοτικού χαρακτηρισμού (ελλιπής, επαρκής, πολύ καλός, εξαιρετικός) ως προς τις διαπροσωπικές σχέσεις και προσδοκίες.

Η τελική βαθμολογία θα υπολογίζεται ως εξής: Πολλαπλασιάζεται η βαθμολογία κάθε κατηγορίας με τον συντελεστή βαρύτητας αυτής και τα γινόμενα προστίθενται.

Στη συνέχεια διαιρείται το άθροισμα τους με το πέντε, όσο και το άθροισμα των συντελεστών βαρύτητας.
Οι εκπαιδευτικοί που χαρακτηρίζονται ελλιπείς σε περισσότερα από ένα κριτήρια σε μία εκ των κατηγοριών χαρακτηρίζονται συνολικά ελλιπείς, ασχέτως συνολικής βαθμολογίας και εγγράφονται στον πίνακα των μη προακτέων.
ΠΗΓΗ/ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:
  1. Titania Matina
    Δεκεμβρίου 8, 2013 στο 9:06 μμ

    Ναι, η ηλεκτρονική παρακολούθηση έχει εισβάλει στα σχολεία!
    Πάνω από ένα χρόνο τώρα, κάθε σχολική μονάδα υπάρχει εφόσον είναι περασμένη στο λεγόμενο survey, το πληροφοριακό σύστημα καταγραφής σχολικών δεδομένων, το οποίο πρέπει να ενημερώνεται σε δεκαπενθήμερη βάση κατά τις επιταγές του υπουργείου. Στο survey, συμπληρώνονται υποχρεωτικά τα αναλυτικά στοιχεία που σχετίζονται με το διδακτικό ωράριο και τα λεγόμενα τυπικά προσόντα των εκπαιδευτικών. Τα στοιχεία που αφορούν στο μαθητικό δυναμικό παρέχονται σε αυτό το σύστημα με τρόπο αφηρημένο, δηλαδή ως αριθμοί κατανεμημένοι στα σχολικά τμήματα, και μάλιστα με την προϋπόθεση (άκουσον, άκουσον!!!) κάθε μαθητής να καταλαμβάνει (μαζί με την καρέκλα και το θρανίο του) maximum 1,5 τ.μ. μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας. Όχι, το survey (το λέει και το όνομά του) δεν υπήρξε ποτέ ένα απλό κι αθώο στατιστικό εργαλείο. Αποτελεί μηχανισμό ελέγχου κι επιτήρησης. Απ’ τις καταγραφές του, το υπουργείο κρίνει την αυτοδυναμία μιας σχολικής μονάδας, ειδάλλως αποφασίζει, κατά το δοκούν, συγχωνεύσεις τμημάτων και σχολείων ολόκληρων και, συνακόλουθα, ρυθμίζει την κινητικότητα ή την ενδεχόμενη διαθεσιμότητα των εργαζόμενων. Και κυρίως, το survey, πάνω από ένα χρόνο τώρα, προλειαίνει το έδαφος για μια νέα αντίληψη: ότι η πεμπτουσία της εκπαίδευσης θα είναι στο εξής αριθμητικο-λογιστική!
    Και σαν να μην έφταναν αυτά, έρχεται πλέον υποχρεωτικά, με το νέο έτος, άλλο σύστημα καταγραφής που το λένε my-school, γιατί θέλει να ακούγεται περισσότερο user-friendly. Πρόκειται για τον οργουελιανό εφιάλτη της Νέας Ομιλίας. Γιατί εδώ, κάθε μαθητής δεν θα είναι ένας αριθμός, αλλά θα καταγράφεται, έτσι ώστε το υπουργείο να τον επιτηρεί κάθε μέρα, με τα πλήρη του στοιχεία (ονοματεπώνυμο, ονόματα πατέρα και μητέρας, απουσίες, βαθμολογίες τριμήνων, διεύθυνση κατοικίας, τηλέφωνα σταθερά και κινητά, μορφωτικό επίπεδο γονέων, ΑΦΜ γονέων, ΑΜΚΑ κτλ).
    Το άρθρο του άλφα-βήτα που παραθέτω σκιαγραφεί αρκετούς από τους ορατούς κινδύνους που προκύπτουν από αυτή την απόλυτη καταστρατήγηση της έννοιας των προσωπικών δεδομένων. Να προσθέσω μερικούς ακόμη που μου έρχονται στο νου; Αυτή η γιγαντιαία βάση πληροφοριών του υπ. παιδείας δεν θα μπορεί να διασταυρωθεί με αντίστοιχες από άλλα υπουργεία, για παράδειγμα του υπ. οικονομικών ή του υγείας; Και τι θα γίνει με τα παιδιά των μεταναστών ή των ρομά, που ίσως να μην μπορούν να δώσουν όλα τα απαιτούμενα στοιχεία για να συμπληρωθούν τα πεδία που ζητάει το my-school; Αυτά τα παιδιά θα πεταχτούν εκτός σχολείου; Ή δεν θα μπορούν να πάρουν απολυτήριο;
    Και το τελευταίο μου ερώτημα: Μήπως όλες αυτές οι τερατώδεις βάσεις δεδομένων, με τη δυνατότητα διασταυρώσεών τους έτσι όπως αυτή παρέχεται από τη σύχρονη τεχνολογία, λειτουργούν ως κανονιστικοί μηχανισμοί ελέγχου ολόκληρου του ανθρώπινου δυναμικού;
    Λοιπόν, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με τον οργουελιανό Big Brother! Αντιμετωπίζουμε μάλλον το Πανοπτικόν του Michel Foucault!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: